Moldavië 2026: Mijn huis is jouw huis
“Lang leve Moldavië! Hallo!”
Met die woorden begint het eerste lied dat in de eerste halve finale van het 70e Eurovisie Songfestival deelneemt aan de competitie. Net als bij het 1e Eurovisie Songfestival in 1956 wordt in deze lustrumeditie begonnen met een inzending waarin iemand over het eigen land zingt. In 1956 was dat ‘De vogels van Holland’, uitgevoerd door Jetty Paerl. Dit jaar is dat het lied ‘Viva, Moldova!’, uitgevoerd door de Moldavische zanger, liedschrijver en rapper Vlad Sabajuc. Sinds 2019 dgebruikt hij de artiestennaam Satoshi.
Satoshi won met dit lied de nationale finale van Moldavië die op 16 januari van dit jaar werd gehouden, maar aanvankelijk waren de reacties in eigen land kritisch, zo gaf de zanger aan in interviews met
Culture Fix en
Wiwiblogs. Veel mensen zouden hem hebben benaderd met de mededeling dat ze niet goed begrijpen waar de tekst over gaat. Het thema is de liefde voor Moldavië en de Europese weg die Moldavië gaat of zou moeten gaan. In een aantal eerdere liedjes van de zanger zou dit thema helderder naar voren zijn gekomen. Satoshi beaamt dit, maar zegt dat dit komt omdat hij dit lied voor een internationaal publiek heeft geschreven, speciaal voor het Eurovisie Songfestival en meer met het doel via de sfeer die het lied uitstraalt de harten van de kijkers te raken en het stadion waar het wordt uitgevoerd met de muziek in beweging te krijgen.
De tekst bevat naast het Roemeens, de officiële taal van Moldavië, zinnen in het Italiaans, Latijn, Engels, Spaans en Frans. Met zinnen als ‘Saluti a tutti, Moldova is on duty’ (Gegroet iedereen, Moldavië is aan de beurt) wordt de wereld begroet en met Moldavië in contact gebracht.
Satoshi omschrijft het lied als een puzzel of een ‘culturele landkaart’ met diverse verwijzingen naar de Moldavische cultuur, zoals namen van Moldavische steden, componisten, gerechten en dansen. Daarbij gaat het zowel om tradities als om het moderne Moldavië met een internationale blik en Europese oriëntatie. Zo worden zinnen over de liefde voor het land en de band met de familie gevolgd door zinnen over het reizen naar het buitenland en het verwelkomen van anderen in het eigen land:
“Moederland, ik hou van je! Voor altijd roept het ons. Naar het werk, naar de zaema (Moldavische kippensoep). We passeren de douane. Familie is de basis. Mijn huis - het is jouw huis. Ga aan tafel zitten en vertel ons wat er speelt “