Memorabele Eurovisie Songs

Iedere zaterdag, tussen 15:00 en 17:00, wordt in het radioprogramma Prime Time van Omroep Venray aandacht besteed aan een oud Eurovisie Songfestivalliedje. De keuze van het liedje wordt verzorgd door Marion Minten, medewerkster van Omroep Venray én stichting Eurovision Artists. Frequent schrijft Marion een achtergrondverhaal bij één van de gekozen Eurovisieliedjes, welke op deze website terug te vinden is onder het kopje "Memorabele Eurovisie Songs". Lees hier het meest recente verhaal of ga terug in de tijd en lees de verhalen van vorige uitverkoren liedjes.
Ierland 1980: Johnny Logan, What's another year (1e)

Johnny Logan werd op 13 mei 1954 in Frankston, in de buurt van Melbourne, geboren als Sean Patrick Michael Sherrard. Zijn vader is de beroemde Ierse tenor Patrick O' Hagan, wiens echte naam Charles Sherrard is. Zijn moeder heet Ellen en werd geboren in Noord-Ierland. Johnny heeft drie broers: Michael, geboren in Londen, de inmiddels overleden Liam, geboren in Australië, en Eamon, eveneens geboren in Londen. Hij heeft ook één zus, Fiona. Zij werd in Schotland geboren. Johnny Logan trouwde in 1976 met Ailis. Samen hebben ze drie kinderen: Adam, geboren in 1979, Fionn, geboren in 1984, en Jack, geboren in 1992.

Toen Johnny drie jaar oud was verhuisde de familie (terug) naar Ierland. Johnny begon met zingen toen hij negen jaar oud was, op z'n dertiende had hij geleerd gitaar te spelen en zijn eigen liedjes de schrijven. Hij vergezelde zijn vader op tournees in Australië en Nieuw-Zeeland. Johnny ging als professioneel zanger aan de slag toen hij pas 14 was. Zijn eerste muzikale invloeden kwamen van The Dubliners, die toen al een bekende groep waren in Ierland. Naast zijn werk als elektricien trad Johnny op als zanger in folk- en bluesclubs. In 1976 deed Johnny auditie voor de mannelijke hoofdrol in de Ierse musical. "Adam and Eve" van Alan Dee. Hij werd aangenomen. De eerste opvoering van deze musical was op 28 september 1976, in de State Cinema in Phibsboro. Annie Kavanagh speelde de rol van Eva and Colm Wilkinson (ESF 1978) de rol van de duivel. In 1977 ging Johnny een rol spelen in de musical "Joseph and the amazing technicolor creamcoat", geschreven door Tim Rice en Andrew Lloyd Webber.

1979 was het jaar dat Johnny’s debuutalbum "In London" werd uitgebracht. In datzelfde jaar deed Johnny voor de eerste keer mee aan de Ierse voorronde voor het Eurovisie Songfestival met het liedje "Angie", hij word 3e. De lezers van de krant The Connaught Telegraph kozen Johnny Logan daarop als de beste nieuwe mannelijke artiest in Ierland. In 1980 werden de albums "Johnny Logan", "Same" en "The Johnny Logan album" uitgebracht.

Op 9 maart 1980 nam Johnny voor de tweede keer deel aan de Ierse voorronde voor het Eurovisie Songfestival en hij won. Met “What’s another year”, een compositie van omroepmedewerker Shay Healy, behaalde hij 40 punten, bijna tweemaal zoveel als de nummer twee, Peter Beckett met “Stepping stones”.

Op 19 april 1980 vertegenwoordigde Johnny Logan Ierland op het vijfentwintigste Eurovisie Songfestival wat toen in Den Haag, gehouden werd. Nederland nam de organisatie van het Eurovisie Songfestival over van de Israëlische omroep IBA, omdat zij het vanwege de kosten het niet twee keer achter elkaar wilden en konden organiseren. Er deden in 1980 negentien landen mee, waaronder nieuwkomer Marokko. De zangeres Samira Bensaïd vertegenwoordigde dit Afrikaanse land. Zij zong het liedje "Bitakat hob" in het klassiek Arabisch. Ze werd uiteindelijk achttiende met zeven punten. Na 1980 hebben we van Marokko nooit meer iets vernomen op het Eurovivisie Songfestival. Nederland werd vertegenwoordigd door Maggie MacNeal met het lied "Amsterdam", ze eindigde op de mooie vijfde plaats met 93 punten. België werd vertegenwoordigd door het trio Telex met de toepasselijke titel "Euro-vision". Veel mocht deze titel niet baten, ze werden zeventiende met 14 punten.

Johnny Logan, toen nog Australiër van nationaliteit, werd de winnaar van dit vijfentwintigste Eurovisie Songfestival. "What's another year" verzamelde 143 punten. De single bereikte in de Nederlandse Top 40 de derde plaats en stond er negen weken in. De opvolger, "In London", kwam niet verder dan de Tipparade. In het Verenigd Koninkrijk bereikte "What's another year" snel de eerste plaats, er werden daar meer dan drie miljoen exemplaren van verkocht. Johnny nam het nummer ook op in het Duits, "Was ist schön ein Jahr".

Johnny Logan speelde hierna de rol van Joseph in de musical "Rock nativity" van David Wood, de muziek was van Tony Hatch, van de bekende Britse formatie Spandau Ballet, en Jackie Trent. Hierna werd het stil rondom Logan die door louche managers en slechte contracten in de vergetelheid terecht kwam.

In 1984 deed Johnny Logan, inmiddels genaturaliseerd tot Ier, opnieuw mee aan het Eurovisie Songfestival, wat toen op 5 mei in Luxemburg werd gehouden, zij het niet als zanger maar als componist van de Ierse bijdrage "Terminal 3" van Linda Martin. Ze werd tweede met 137 punten. De interesse rondom Logan in Ierland wakkerde hierdoor aan en in 1985 kwam Johnny’s album "Straight from the heart" uit.

Voor het fonds voor de slachtoffers van de stadionbrand in Bradford nam Johnny op 20 mei 1985 het oude nummer van Gerry and the Pacemakers, "You'll never walk alone", op samen met Paul McCartney, Gerry Marsden (de originele uitvoerende), Smokie en Kiki Dee onder de naam The Crowd.

In 1985 deed Johnny Logan opnieuw mee aan de Ierse voorronde voor het Eurovisie Songfestival als componist van het liedje "Hearts" voor Mike Sherrard, dat 8e en laatste werd. Ook het jaar daarop deed Johnny Logan als componist mee aan de Ierse voorronde. Linda Martin zong zijn liedje "If I can change your mind" naar een 4e plaats.

In 1987 verbaasde Johnny Logan vriend en vijand door voor de tweede keer het Eurovisie Songfestival te winnen met het liedje "Hold me now". Dit tweeëndertigste Eurovisie Songfestival werd op 9 mei in Brussel gehouden. "Hold me now", waarvan de tekst en muziek van de hand van Johnny zelf waren, was goed voor 172 punten. "Hold me now" bereikte in de Nederlandse Top 40 net als "What's another year" de derde plaats, maar stond er één week langer in, tien weken. "Hold me now" bereikte in het Verenigd Koninkrijk de tweede plaats, er werden meer dan zes miljoen exemplaren verkocht van "Hold me now".

In 1988 nam Johnny Logan een duet op met de Duitse superster Ute Lemper voor de musical "Starlight express", "Du allein" In 1989 werd het album "What's another year” uitgebracht. Met Level 42, Mike and the Mechanics, Wings en David nam Johnny Logan 1989 ook het album "Mention my name" op. Christopher Neil produceerde dit album.

In 1991 deed Johnny Logan maar weer eens als componist mee aan de Ierse voorronde voor het Eurovisie Songfestival. Het liedje "When do I get over you?", gezongen door Mike Sherrard, bereikte de 6e plaats. Later dat jaar trad Johnny met Randy Crawford en Montserrat Caballe op in het "Vatican Christmas concert" voor Paus Johannes Paulus de Tweede. Johnny Logan was in dat jaar ook gastheer voor de "Johnny Logan and Friends" serie van de BBC.

Op 29 Maart 1992 stond Johnny opnieuw als componist op de deelnemerslijst van de Ierse voorronde voor het Eurovisie Songfestival. Ditmaal greep Linda Martin de zege met Logan’s liedje “Why me?”. Ze behaalde 105 punten. Op 9 mei 1992 werd het zevenendertigste Eurovisie Songfestival gehouden in de Zweedse stad Malmö. Er deden drieëntwintig landen mee. Ierland behaalde de eerste plaats, "Why me?" kreeg 155 punten. De overwinnign leverde Johnny Logan voorgoed de titel "Mister Eurovision" op.

Johnny nam daarna verschillende albums en singles op. Hij nam een duet op met Montserrat Caballe en hij werkt veel samen met de Duitse top-producent, Jack White. Ook met andere oude Eurovisie deelnemers nam hij duetten op. Met Barbara Dex (ESF 1993, Eurosong 2004) zong hij "Let's make love twice" en met Nicole (ESF 1982) het tweetalige "No one makes love like you/Niemand liebt so wie Du".

Op 16 april 1997 werd er van Johnny een handafdruk gemaakt voor de Walk of Fame in Rotterdam. Hij trad in de nacht van Oudjaar 2001 op Nieuwjaar 2002 op in de "Nacht van de Euro" op de Vrijthof in Maastrcht. Deze show werd rechtstreeks uitgezonden op de Nederlandse en buitenlandse televisie. Hij trad ook op in de Duitse show "Bye-bye Deutsche Mark" in het Estrei Conventie centrum van Berlijn.

In 2002 nam Johnny Logan een duet op met de op 23 september 2004 overleden Amsterdamse volkszanger André Hazes. Het nummer "You' ve lost that lovin' feelin'” een compositie van Phil Spector. Hij is in 2002 verder te zien in "Eurosong live on stage' in Antwerpen en in de Duitse "Grand Prix party" op de Reeperbahn in Hamburg, welke rechtstreeks uitgezonden werd op de Duitse televisie.

In 2003 nam Johnny Logan een nieuwe cd en dvd op in Denemarken. Hij trad dat jaar op in het Nieuwjaars Gala concert met het Philips Symphony orchestra in het Muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven.

Johnny schreef in 2004 het nummer "The story of my life", waarmee Arno Kolenbrander (NSF 2000) aan het Nationaal Songfestival in Nederland meedeed. Arno werd vijfde in de herkansingsronde. In 2005 schreef Johnny voor de gelegenheidsformatie Airforce (Tony Neef (NSF 1990, 1992) Brigitte Nijman (NSF 1989), Laura Vlasblom (ESF 1986, NSF 1992) en Johnny Kraaijkamp-award-winnaar Stephan Stephanou) het lied "How does it feel", wat 2e werd op het Nationaal Songfestivall.

Wat de hitnoteringen betreft is er na "Hold me now" in 1987 niets meer van Johnny Logan vernomen in de Top 40. In de Mega Top 100 van 1987 staat hij nog met "I'm not in love", origineel van 10cc, in de lijst. Deze bereikte de zeventigste plaats. "Reach out" werd nog een klein hitje in de Mega Top 100 in 1996.

De titel "Mister Eurovision" pakken ze Logan nooit meer af.


Lees ook de andere afleveringen van de rubriek "Memorabele Eurovisie Songs":
Zwitserland 1963: Esther Ofarim, T'en va pas (2e)
Luxemburg 1978: Baccara, Parlez-vous français? (7e)
Zweden 1974: ABBA, Waterloo (1e)
Nederland 1980: Maggie MacNeal, Amsterdam (5e)
Verenigd Koninkrijk 1971: Clodagh Rodgers, Jack in the box (4e)
Denemarken 2000: Olsen Brothers, Fly on the wings of love (1e)
Nederland 1972: Sandra & Andres, Als het om de liefde gaat (4e)
Duitsland 1973: Gitte, Junger Tag (8e)
Zwitserland 1969: Paola Del Medico, Bonjour, bonjour (5e)
Italië 1964: Gigliola Cinquetti, Non ho l'età (1e)
Zwitserland 1976: Peter, Sue & Marc, Djambo, Djambo (4e)
Nederland 1984: Maribelle, Ik hou van jou (13e)
Portugal 1991: Dulce, Lusitana paixão (8e)
Frankrijk 1991: Amina, C'est le dernier qui a parlé qui a raison (2e)
Duitsland 1984: Mary Roos, Aufrecht geh'n (13e)
Duitsland 1975: Joy Fleming, Ein Lied kann eine Brücke sein (17e)
Luxemburg 1972: Vicky Leandros, Après toi (1e)
Verenigd Koninkrijk 1974: Olivia Newton-John, Long live love (4e)
Verenigd Koninkrijk 1964: Matt Monro, I love the little things (2e)
Nederland 1968: Ronnie Tober, Morgen (16e)
Duitsland 1956: Freddy Quinn, So geht das jede Nacht (?)
Duitsland 1982: Nicole, Ein bißchen Frieden (1e)
Verenigd Koninkrijk 1977: Lynsey de Paul & Mike Moran, Rock bottom (2e)
Frankrijk 1992: Kali, Monté la riviè (8e)
Zwitserland 1956: Lys Assia, Refrain (1e)
Duitsland 1962: Conny Froboess, Zwei kleine Italiener (6e)
Een achtergrondverhaal in de rubriek "Memorabele Eurovisie Songs" wordt op een gegeven moment in de tijd geschreven met de op dat moment bekende gegevens omtrent de betrokken artiest(en) en diens loopba(a)n(en). In tegenstelling tot andere historische gegevens op deze website worden deze verhalen later niet geactualiseerd, houd daar rekening mee bij het lezen.