Memorabele Eurovisie Songs

Paola del Medico werd op 5 oktober 1950 geboren in St. Gallen in Zwitserland. Haar vader was een Italiaanse kledingmaker en haar moeder was een Zwitserse, die opgroeide in Bergamo in Italië. Haar schooltijd bracht Paola onder meer door op de Primärschule Tschudiwies en op de Katholieke meisjes-Sekundarschule, beiden in St.Gallen.

Haar eerste optreden was op veertienjarige leeftijd, op een amateur-festival in haar geboorteplaats. Daar zong ze "Non ho l'étà", het winnende Eurovisie Songfestivalliedje van Gigliola Cinquetti uit 1964. Paola werd uiteindelijk vierde op dit festival met dat liedje. Het jaar erop, in 1965, deed Paola mee aan vier festivals, waar ze twee keer de eerste en twee keer de tweede plaats behaalde.

In 1966 leerde Paola bij de textielfirma Stoffel AG in St.Gallen verkooptechnieken. Ook deed ze dat jaar weer mee aan verschillende liedjesfestivals, onder meer het "Blick-Festival" in Zofingen, daar werd ze eerste. Op andere festivals behaalde Paola de eerste en twee keer de tweede plaats. Paola nam in 1967 weer aan verschillende festivals deel, waar ze drie keer de eerste plaats haalde en één keer de tweede plaats.

In het radioprogramma "Die erste Chance" van Studio Basel, met het radio-orkest onder leiding van Hans Moeckel, werd Paola twee keer eerste. Haar eerste televisieoptreden vond ook in 1967 plaats, in de uitzending "Talente stellen sich vor". Daar zong ze "Lui" van Rita Pavone. Paola was ook in verschillende televisieprogramma's te zien, waaronder in het Zwitserse programma "Fahrt ins grüne" met Vico Torriani (overleden op 25 februari 1998) en in "Starparade" van het tweede Duitse net (ZDF).

In 1968 werd ze gevraagd om deel te nemen aan de Zwitserse voorronde van het Eurovisie Songfestival. Haar "Für alle Zeiten" bracht haar niet naar het Eurovisiepodium in Londen maar betekende voor haar wel de echte doorbraak. Dit lied kwam op single uit en leverde Paola een platencontract op. Korte tijd later scoorde ze haar eerste hitje met "Er kam mit einem roten Rosenstrauß".

Toen Paola achttien jaar was won ze de Zwitserse voorronde wel en vertegenwoordigde ze Zwitserland op het veertiende Eurovisie Songfestival, welke toen op 29 maart 1969 in de Spaanse hoofdstad Madrid plaatsvond. Haar liedje "Bonjour, bonjour", in het Duits gezongen, eindigde op de vijfde plaats met 13 punten, net achter de vier winnaars. Voor het Prinsendom Monaco deed de twaalfjarige Jean-Jacques mee met het lied "Maman Manan". Monaco dacht kennelijk, gezien het succes wat ons toenmalige kindersterretje Heintje had, dat Jean-Jacques wel potten zou kunnen gaan breken op het Eurovisie Songfestival. Monaco werd zesde met 11 punten. België werd dat jaar vertegenwoordigd door de Vlaming Louis Neefs met "Jennifer Jennings". Hij werd zevende met 10 punten.

1969 was het legendarische jaar waarin maarliefst vier landen het Eurovisie Songfestival wonnen. Frida Boccara met "Un jour, un enfant" voor Frankrijk, Lulu met "Boom bang-a-bang" voor het Verenigd Koninkrijk, Salomé met "Vivo cantando" voor Spanje en Lenny Kuhr met "De Troubadour" voor Nederland. Al deze landen ontvingen 18 punten. De jury had vooraf nooit geen rekening gehouden met het feit dat meer dan 1 land op de eerste plaats zou kunnen eindigen.

In 1969 deed Paola ook mee aan een Duitse liedjeswedstrijd in Wiesbaden. Met het lied "Stille Wasser, die sind tief" werd ze tweede. Het jaar 1970 werd een nieuwe uitdaging voor Paola, ze was te zien in de musical "Easi chili Stadt", welke in Zürich werd opgevoerd. Met het lied "Empo moi sur ton manége" deed Paola mee aan het Songfestival in de Braziliaanse stad Rio de Janeiro. Ze trad in 1970 verder op in de door Dieter Thomas Heck gepresenteerde "Hitparade im ZDF". In televisieprogramma's van in de voormalige DDR en de oudjaarshow van de ARD, "Die Silverstershow", was Paola ook een graag geziene gaste.

In 1971 nam ze in Mexico City deel aan het "Internationale Festival" met het liedje "Tic-Tac". Ook was ze wederom veelvuldig te zien in Duitse televisieprogramma's als "Hitparade im ZDF" en "Zwischenmahlzeit" van de ARD. In 1972 deed Paola mee aan het "Ondo Nueva Festival" in de Venezuelaanse hoofstad Caracas, en verder in de "P-P show", een samenwerking tussen Paola en Pepe Lienhard (ESF 1977).

Paola werd in 1974 onderscheiden met de "Goldene Bäre", als de meest geliefde Zwitserse zangeres. Inmiddels had Paola ook een platencontract getekend bij CBS (nu Sony Music). In de Zwitserse voorronde voor het Eurovisie Songfestival van 1977 eindigde Paola met "Le livre blanc" op de tweede plaats.

Met het nummer "Blue bayou" van Linda Ronstadt scoorde Paola in 1978 weer een grote hit. Ze trad hiermee maar liefst zeven keer op in "Hitparade im ZDF". Een record, wat ook niet meer verbroken zal worden daar de laatste uitzending van "Hitparade im ZDF" in december 2000 plaatsvond.

In 1979 wordt Paola, gezien haar succes in Duitsland niet onverwacht, gevraagd deel te nemen aan de Duitse voorronde voor het Eurovisie Songfestival. Met het liedje "Vogel der Nacht" legt ze beslag op de derde plaats, achter de groepen Dschingis Kahn en Truck stop. 1979 wordt in privésfeer een mooi jaar voor Paola. Ze verloofd zich met de Zwitserse televisiepresentator en schrijver Kurt Felix. Een jaar later trouwt ze met hem.

In haar huwelijksjaar, op 19 april 1980, vertegenwoordigde Paola Zwitserland op het vijfentwintigste Eurovisie Songfestival welke in Den Haag werd gehouden. Paola had zich ingeschreven voor de Zwitserse voorronde, welke werd afgelast omdat van alle ingestuurde liedjes er maar 3 goed genoeg bevonden werden door de selectiecommissie. Uiteindelijk koos diezelfde commissie voor haar "Cinema", geschreven door Peter Reber en Véronique Müller, beiden oud-deelnemers aan het festival. Verschillende figuren passeren in dit liedje de revue. Onder andere Peter Pan, Mickey Mouse, Alice in wonderland, Charlie Chaplin, Buster Keaton, Fred Astaire en de bedenker van de Disney-figuren Walt Disney worden in de tekst genoemd. "Cinema" werd vierde met 104 punten.

Ierland haalde met Johnny Logan's "What's another year" haar tweede van de inmiddels zeven Eurovisieoverwinningen binnen. Nederland werd vertegenwoordigd door Maggie MacNeal met een ode aan de Nederlandse hoofdstad Amsterdam. Ze werd vijfde met 93 punten. België werd vertegenwoordigd door de Waalse groep Telex met een lied met de toepasselijke titel, "Eurovision". Veel mocht deze veelzeggende titel niet helpen, ze werden zeventiende met 14 punten.

In 1980, het kon niet op dat jaar, bereikt ook Paola’s single "Der Teufel und der junge Mann" de eerste plaats in de verkoophitlijst en in de ZDF hitparade. Aan het einde van dat jaar nam Paola een speciale televisie-uitzending, "Gute Laune mit Musik-Melodien", op Südwestfunk Baden-Baden. Met een kinderkoor nam ze een kerstelpee op.

Paola werd onderscheiden met de Goldene Stimmgabel in het televisieprogramma "Tag des Deutschen Schlagers", in de jaren 1981, 1982, 1983 en 1986. Samen met haar echtgenoot Kurt Felix presenteerde Paola in 1982 de zaterdagavondshow van het ZDF, "Lieder gehen um die Welt".

In 1982 deed Paola mee aan de Duitse preselectie voor het Eurovisie Songfestival met het liedje "Peter Pan". Ze werd hiermee tweede met 4318 punten. In deze voorronde deden meer bekende namen mee uit de Duitse showwereld, Jurgen Marcus (Duitse preselectie 1975, ESF 1976), Séverine (ESF 1971), Gottlieb Wendehals (voormalige echtgenoot van Mary Roos (ESF 1972 en 1984)) en Mary Roos zelf, samen met David Hanselmann met het prachtige liedje "Lady". Maar er kon in deze Duitse voorronde maar één winnaar zijn en dat werd de zeventienjarige Nicole met "Ein bißchen Frieden", de uiteindelijke winnares van het zevenentwintigste Eurovisie Songfestival in het Britse Harrogate.

Met haar echtgenoot Kurt Felix presenteerde Paola van 1983 tot 1991 het programma "Verstehen Sie Spaß" bij de ARD. Dit was een programma met de verborgen camera. In 1986 presenteerde Paola de Zwitserse voorronde voor het Eurovisie Songfestival in televisiestudio 1 in Zürich. Daniela Simons won met "Pas pour moi" deze Zwitserse finale. Ze werd in het Noorse Bergen tweede achter de Belgische inzending van Sandra Kim, "J'aime la vie".

1988 werd voor het echtpaar Felix - Del Medico een gedenkwaardig jaar. Ze werden in een representatieve peiling door het instituut voor meningsuitingen het EMNID tot het meest geliefde presentatoren-duo van de Duitse televisie gekozen. Het jaar erop, in 1989, werd Paola door een peiling van televisiekijkers uit de voormalige DDR als tweede gekozen in de verkiezing voor meest geliefde televisiepersoonlijkheid. De actrice uit onder meer "Ein Schlöß am Wörthersee", Uschi Glas, werd eerste.

In 1990 werden Kurt en Paola onderscheiden met de Bambi voor het succesvolste Duitse televisieprogramma van het laatste decennium, "Verstehen Sie Spaß". Van platenmaatschappij CBS kreeg Paola voor haar levenswerk en vijftien jaar succesvolle samenwerking een dubbelplatina album. Ook verscheen er in 1990 een boek van het paar, "Kurt Felix und Paola, Zwei die Spaß verstehen".

In 1992 gingen Kurt en Paola een maandenlange reis maken door de Verenigde Staten. Dit beviel zo goed dat ze in 1994 besloten een lange trip door Italië te maken, om in 1996 met een boot een wekenlange reis op de Franse rivieren te ondernemen. "Guten Abend" wensten Paola en Kurt Felix in een vijf uur durende zaterdagavond uitzending. Dit programma had de hoogste kijkdichtheid van het jaar 1996 in Duitsland. Tot op de dag van vandaag is Paola (in combinatie met Kurt) een veelgevraagde gast in veel gerenommeerde Duitse en Zwitserse televisie-uitzendingen.

Paola werkt sinds 2002 als model van een modemagazin voor de Beyeler collectie in zowel Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk als Nederland. Haar man Kurt werd getroffen door kanker. Na diverse chemokuren is hij momenteel aan de beterende hand.