Memorabele Eurovisie Songs

Iedere zaterdag, tussen 15:00 en 17:00, wordt in het radioprogramma Prime Time van Omroep Venray aandacht besteed aan een oud Eurovisie Songfestivalliedje. De keuze van het liedje wordt verzorgd door Marion Minten, medewerkster van Omroep Venray én stichting Eurovision Artists. Frequent schrijft Marion een achtergrondverhaal bij één van de gekozen Eurovisieliedjes, welke op deze website terug te vinden is onder het kopje "Memorabele Eurovisie Songs". Lees hier het meest recente verhaal of ga terug in de tijd en lees de verhalen van vorige uitverkoren liedjes.
Nederland 1972: Sandra & Andres, Als het om de liefde gaat (4e)

Het duo Sandra en Andres bestaat uit Sandra Reemer en Dries Holten.

Sandra Reemer werd op 17 oktober 1950 als Barbara Alexandra, roepnaam Xandra, Reemer geboren in een ziekenhuis in Bandung, Indonesië. Ze is het oudste kind uit het gezin van Frans en Nel Reemer. Het gezin Reemer bestaat, in Indonesië, verder uit zoon Frenk en dochter Myrna. In het kleine dorpje Sukabumi vlakbij Bandung groeien de kinderen Reemer op.

Omdat Indonesië in 1949 de onafhankelijkheid uitriep moesten alle Nederlanders Indonesië verlaten. Aan het eind van de jaren vijftig vertok het gezin Reemer als één van de laatsten per boot, de "Willem Ruys", naar Nederland. De familie kwam in maart 1958 in Nederland aan in de haven van Rotterdam. Xandra zag op dat moment voor het eerst in haar leven sneeuw. De gezinnen die op de boot zaten werden over bussen verdeeld. Xandra werd met haar ouders, broertje en zusje afgezet in de Brabantse plaats Sint-Michielsgestel. Ze gingen boven een café wonen. Het gezin werd in Nederland nog uitgebreid met de geboorte van broertje Chris en zusje Marina.

Xandra volgde les op een katholieke school. De nonnen waar ze les van kreeg veranderen haar naam in Sandra. De letter X was volgens de nonnen een duivelse letter, de nonnen wilden dus niet dat deze letter gebruikt werd.

Voor haar tiende verjaardag vroeg Sandra een gitaar aan haar ouders. Die hadden hier echter geen geld voor. Haar vader maakte daarom zelf maar een gitaar, die ze dus voor haar tiende verjaardag kreeg. Sandra begon met het leren spelen op de gitaar. Van haar vader kreeg ze zangles. Op een talentenjacht in Sint-Michielsgestel nam Sandra deel met het liedje "Rockin’ Billy" van Ria Valk, waarvan de oorspronkelijke titel "År du kär i mej ännu Claes-Göran" luidt. Het lied werd in 1959 geschreven door Stig Anderson, de latere manager van ABBA (ESF 1974). Het lied werd oorspronkelijk uitgevoerd door Lill Babs (ESF 1961). Het werd Sandra’s eerste optreden. Ze was erg nerveus. Haar debuut verliep niet erg succesvol, ze eindigde op de laatste plaats. Haar prijs was: vijf gulden.

Haar vader vond dat het zo niet kon, gitaar spelen en zingen tegelijk. Hij besloot daarom dat Sandra het maar bij het zingen moest houden en dat haar broertje Frenk gitaar moest gaan spelen. Broer en zus Reemer namen aan verschillende talentenjachten deel, die hun vele prijzen opleverden.

Sandra kwam door toedoen van platenproducer Hans van Hemert in 1966 in contact met Dries Holten. Hij werd op 30 januari 1942 geboren in het plaatsje Tjimahi, nog geen vier kilometer van Bandoeng. Dries Holten kwam in 1956 naar Nederland, twee jaar eerder als Sandra. Sandra en Dries ontmoette elkaar voor het eerst in Utrecht. Samen gingen ze het nieuwe muzikaal duo Sandra en Andres vormen.

Hun debuutsingle "Storybook children" bereikte op 6 april 1968 de Top 10 van de Nederlandse Top 40. "Storybook children", waarvan het origineel gezongen werd door Billy Vera en Judy Clay, werd door meerdere artiesten op de plaat gezet, onder meer door Nancy Sinatra en Lee Hazlewood. Sandra & Andres’ opvolger van "Storybook children", "Across the line", kwam niet verder dan de Tipparade.

Sandra deed in 1968 mee aan het Knokke festival in België. Andres probeerde in 1969 solo een hit te scoren met "Zij is verliefd op een frikadel", het succes bleef echter uit daar de plaat niet verder kwam dan de Tipparade. In 1970 doet Sandra een poging het Eurovisie Songfestival te bereiken maar "Voorbij is de winter", geschreven door Herman Leefsma en Harry Sacksioni, behaalt geen enkel punt in de Nederlandse voorronde van dat jaar.

In 1970 breekt het duo alsnog echt door met het nummer "Let us pray together", dat snel werd opgevolgd door "Love is all around". "Que je’taime"en "Mary Madonna" uit 1971 werden ook hits waarna Sandra & Anders benaderd werden voor deelname aan het Eurovisie Songfestival.

Op 16 februari 1972 vond in theater Carré in Amsterdam de nationale finale plaats voor het Eurovisie Songfestival in de Schotse plaats Edinburgh. Het Nationaal Songfestival werd gepresenteerd door Barend Barendse. Omdat de organisatie tevreden was met de nationale finale van het jaar ervoor (Saskia en Serge zongen alle zes de liedjes), koos men weer voor ,één duo dat alle liedjes mocht zingen, Sandra en Andres. Drie liedjes, die allen door Hans van Hemert en Dries Holten (Andres) werden gecomponeerd en geschreven, werden door het duo gezongen: "Lang zo fijn niet", "Oude zigeuner" en "Als het om de liefde gaat". De liedjes werden door een provinciejury beoordeeld.Het lied "Als het om de liefde gaat" werd uiteindelijk afgetekend eerste met 73 punten. De beide andere liedjes behaalden samen slechts 37 punten.

Het zeventiende Eurovisie Songfestival vond plaats op 25 maart 1972 in de Schotse plaats Edinburgh, Verenigd Koninkrijk. Hier deden achttien landen aan mee. Voor Duitsland deed Mary Roos mee met het lied "Nur die liebe läßt uns leben", een compositie van Joachim Relin en Joachim Heider. Duitserland eindigde hiermee op een mooie derde plaats met 107 punten. Het Verenigd Koninkrijk werd met "Beg, steal or borrow" van de New Seekers, inmiddels een evergreen, tweede met 114 punten. Uit Oostenrijk kwam het mooie "Falter im Wind" van The Milestones. Hun bijdrage werd met precies 100 punten vijfde.

Nederland werd met "Als het om de liefde gaat" van Sandra en Andres vierde met 106 punten. De winnares van het Eurovsie Songfestival werd de op Korfu geboren Vicky Leandros met "Aprés toi", een compositie van Klaus Munro, Yves Dessca en Mario Panas. Vicky Leandros deed in 1967 ook al mee aan het Eurovisie Songfestival in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. Haar "L’amour est bleu" werd toen vierde met 17 punten. Vicky Leandros vertegenwoordigde beide keren het Groothertogdom Luxemburg. "L’amour est bleu" werd een wereldhit in de instrumentale versie van Paul Mauriat, "Love is blue". Vicky Leandros zong dat lied zelfs in het Nederlands, "Liefde is zacht".

Met "Auntie", uitgebracht ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de BBC, uit 1972 scoren Sandra en Andres een nummer vier notering in de Nederlandse Top 40. Ze werden hierbij vergezeld door Demis Roussos, Hildegard Knef, Enrico Macias, Vicky Leandros (ESF 1967 en 1972) en Alice Babs (ESF 1958). Daarna werden de hitsuccessen minder. In 1975 verscheen de single "On nous sommes très amoureux" dat ook niet goed scoorde. Sandra en Andres besloten daarom een punt achter hun carrière als duo te zetten. Sandra bracht daarna de single "Love me honey" uit, ook zonder succes.

Andres had in Rosy Peirera een vervangster gevonden voor Sandra. Rosy zong voorheen in verschillende Belgische groepen. In 1973 kwam de geboren Portugese naar Nederland. In 1976, op 18 februari, deden Rosy en Andres met "I was born to love" mee aan het nationaal songfestival in het Nederlands Congresgebouw in Den Haag. Saillant genoeg deed de vorige partner van Andres, Sandra Reemer, ook mee aan deze voorronde voor het Eurovisie Songfestival welke op 3 april in Den Haag gehouden zou gaan worden. Rosy en Andres werden vierde in deze voorronde terwijl Sandra Reemer won, met "The party’s over", en voor de tweede keer Nederland mocht vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival. Overigens deed ook Sandra’s toekomstige echtgenoot Ferdi Bolland mee aan deze voorronde. Hij werd samen met broer Rob tweede met het liedje "Souvenir".

Aan het 21e Eurovisie Songfestival deden achttien landen mee. Italië zond Al Bano en Romina Power in met "We’ll live it all again (noi lo rivremo di nuovo)". Ze werden zevende met 69 punten. Luxemburg zond de Duitse Schlagerzanger Jürgen Marcus in met het typische marsliedje "Chanson pour ceux qui s’aiment". Zijn geboorteland Duitsland strafte dit uitstapje genadeloos af, hij kreeg van hen nul punten. Jürgen werd overigens veertiende en eindigde daarmee één plaats boven de Duitse bijdrage van Les Humphries singers, "Sing, sang, song". Sandra Reemer werd met de compositie van Hans van Hemert negende met 56 punten. De winnaars werden The Brotherhood of Man voor het Verenigd Koninkrijk. Hun "Save your kisses for me" werd eerste met 164 punten.

Op 7 februari 1979 vond in het RAI Congrescentrum in Amsterdam de Nederlandse voorronde plaats voor het Eurovisie Songfestival, dat dat jaar in de Israëlische hoofdstad Jeruzalem zou gaan plaatsvinden. De werkgroep amusement van de NOS bepaalde op 26 oktober 1978 dat Sandra Reemer, en niet de eerder al gepresenteerde Rob de Nijs, voor ons land naar Israël zou gaan. Sandra Reemer maakte van deze gelegenheid gebruik door korte metten te maken met haar "look". Ze mat een nep paardenstaart aan en stak zich in stoere kledij. Het lieve zangeresje was niet meer. Onder haar burgerlijke naam Xandra werd een groep geformeerd, die naast Sandra uit Mac Sell, Okkie Huysdens, Ton op ’t Hof, Paul Vink en Ferdy Lancée bestond. Tijdens deze finale werden door de groep vijf liedjes ten gehore gebracht, waarvan uiteindelijk "Colorado", een compositie van Gerard Cox en de broers Ferdi en Rob Bolland, als winnend lied uit de bus kwam.

Het vierentwintigste Eurovisie Songfestival vond plaats op 31 maart 1979 in de Israëlische hoofdstad Jeruzalem. Er deden negentien landen mee. Denemarken werd vertegenwoordigd door de Deense mister Eurovision Tommy Seebach (ESF 1981 en 1993), zijn bijdrage "Disco Tango" werd zesde. Frankrijk werd vertegenwoordigd door de winnares van 1973, toen voor Luxemburg, Anne-Marie David. Ze werd nu met "Je suis l’enfant soleil" derde, net achter de Spaanse bijdrage van Betty Missiego, "Su canción, die met 116 punten tweede werd. Nederland werd met "Colorado" van Xandra twaalfde met 51 punten. Israël won voor het tweede jaar op rij met de bijdrage van Milk & honey, "Hallelujah", een compositie van Shimrit Orr en Kobi Oshrat. Israël kreeg 125 punten.

"Colorado" werd in Denemarken een grote hit. In Nederland bleef deze in de onderste regionen van de Top 40 steken.

Eind 1984 kreeg Sandra de kans om televisieprogramma’s te gaan presenteren. In haar eerste programma, "Show van de maand", kregen beginnende artiesten de kans een showprogramma te gaan samenstellen. In "Wedden dat ?" stond ze aan de zijde van Jos Brink. Jos Brink gaf haar daar de bijnaam Kroepoekje. In 1985 presenteerde Sandra "AVRO’s Sterrenslag". In 1999 presenteerde Sandra samen met Jan Rot het televisieprogramma "De songfestivalkenner van de eeuw show". In dit programma werden songfestivalliefhebbers getest op hun kennis van de geschiedenis van het Eurovisie Songfestival. Tussendoor maakte Sandra nog steeds platen. Momenteel vormt ze met Maggie McNeal (NSF 19777, ESF 1974 en 1980) en Marga Bult (ESF 1987) het trio Dutch Divas.

In 1980 gingen Rosy en Andres ook uit elkaar. Met zijn nieuwe partner Debbie bracht Andres zonder succes twee singles uit in 1988. Dries Holten, die jarenlang in het Brabantse plaatsje Holthees woonde, lijdt momenteel een zwervend bestaan. Dries was veel in Venray te vinden. Dat is niet vreemd omdat een plaatselijke bakker, Pierre Pijpers, liedjes voor hem schreef. Deze bakker is vorig jaar om gezondheidsredenen gestopt met zijn vak. Hij wil zich weer toe gaan leggen op het schrijven van liedjes


Lees ook de andere afleveringen van de rubriek "Memorabele Eurovisie Songs":
Zwitserland 1963: Esther Ofarim, T'en va pas (2e)
Luxemburg 1978: Baccara, Parlez-vous français? (7e)
Zweden 1974: ABBA, Waterloo (1e)
Nederland 1980: Maggie MacNeal, Amsterdam (5e)
Verenigd Koninkrijk 1971: Clodagh Rodgers, Jack in the box (4e)
Denemarken 2000: Olsen Brothers, Fly on the wings of love (1e)
Duitsland 1973: Gitte, Junger Tag (8e)
Zwitserland 1969: Paola Del Medico, Bonjour, bonjour (5e)
Italië 1964: Gigliola Cinquetti, Non ho l'età (1e)
Zwitserland 1976: Peter, Sue & Marc, Djambo, Djambo (4e)
Nederland 1984: Maribelle, Ik hou van jou (13e)
Portugal 1991: Dulce, Lusitana paixão (8e)
Frankrijk 1991: Amina, C'est le dernier qui a parlé qui a raison (2e)
Duitsland 1984: Mary Roos, Aufrecht geh'n (13e)
Duitsland 1975: Joy Fleming, Ein Lied kann eine Brücke sein (17e)
Luxemburg 1972: Vicky Leandros, Après toi (1e)
Verenigd Koninkrijk 1974: Olivia Newton-John, Long live love (4e)
Verenigd Koninkrijk 1964: Matt Monro, I love the little things (2e)
Nederland 1968: Ronnie Tober, Morgen (16e)
Ierland 1980: Johnny Logan, What's another year (1e)
Duitsland 1956: Freddy Quinn, So geht das jede Nacht (?)
Duitsland 1982: Nicole, Ein bißchen Frieden (1e)
Verenigd Koninkrijk 1977: Lynsey de Paul & Mike Moran, Rock bottom (2e)
Frankrijk 1992: Kali, Monté la riviè (8e)
Zwitserland 1956: Lys Assia, Refrain (1e)
Duitsland 1962: Conny Froboess, Zwei kleine Italiener (6e)
Een achtergrondverhaal in de rubriek "Memorabele Eurovisie Songs" wordt op een gegeven moment in de tijd geschreven met de op dat moment bekende gegevens omtrent de betrokken artiest(en) en diens loopba(a)n(en). In tegenstelling tot andere historische gegevens op deze website worden deze verhalen later niet geactualiseerd, houd daar rekening mee bij het lezen.