Iedere zaterdag, tussen 15:00 en 17:00, wordt in het radioprogramma Prime Time van Omroep Venray aandacht besteed aan een oud Eurovisie Songfestivalliedje. De keuze van het liedje wordt verzorgd door Marion Minten, medewerkster van Omroep Venray én stichting Eurovision Artists. Frequent schrijft Marion een achtergrondverhaal bij één van de gekozen Eurovisieliedjes, welke op deze website terug te vinden is onder het kopje "Memorabele Eurovisie Songs". Lees hier het meest recente verhaal of ga terug in de tijd en lees de verhalen van vorige uitverkoren liedjes.
Lys Assia werd op 3 maart 1926 als jongste van twaalf kinderen in het gezin Schärer geboren als Rosa Mina (roepnaam: Rosel) Schärer, in Rupperswil in het Zwitserse Kanton Aargau. Haar vader was installateur van beroep. Het gezin Schärer verhuisde in 1929 naar Zürich.
Op vijfjarige leeftijd ging Rosel naar school. Toen ze acht jaar oud was werd ze door haar moeder aangemeld op een balletschool, om op zestienjarige leeftijd haar debuut te maken als danseres in het Riva ballet. Dit was tijdens de Tweede wereldoorlog. Het Riva ballet danste voornamelijk voor de Franse soldaten.
Haar eerste optreden als zangeres had ze ook rond die tijd. In 1942 zocht het platenlabel His Masters Voice naar een nieuwe Zwitserse stem. De keuze viel op Rosel die zich daarbij Lys Assia ging noemen. Ze kreeg toen haar eerste platencontract. Na de tweede wereldoorlog ondernam Lys haar eerste plannen voor een tournee in het buitenland. In Parijs kreeg ze daarvoor de gelegenheid. Ze zong in Club du Champs Elysees als vervangster van de zieke Josephine Baker. Vlak daarna mocht Lys optreden in het wereldberoemde Olympia. In 1946 maakte Lys samen met een groot orkest een tournee door Spanje.
In 1951 verscheen haar single “Oh mein Papa” uit de film “Feuerwerk”, het leverde haar een eerste grote hit op. Na haar huwelijk met bouwondernemer Henry Kunz keerde ze in 1953 terug naar Zwitserland. Uit dit huwelijk werd dochter Maja geboren.
Op 28 april 1956 vond in de Zwitserse plaats Lausanne de Zwitserse voorronde plaats voor het allereerste Eurovisie Songfestival. Lys werd uitgenodigd hieraan deel te nemen. Er werden elf liedjes in deze voorronde gezongen. Naast Lys namen ook Anita Traversi (ESF 1960, 1964) en Jo Roland deel aan deze finale. Lys zong vijf liedjes (“Sei doch nicht so eifersüchtig”, “Das alte Karussel”, “Le Bohémien”, “Addio bella Napoli” en “Refrains”), vier ervan samen met het koor Quinteta Radiosa. De uitslag van deze voorronde is nooit bekend gemaakt, alleen de twee liedjes die doorgingen naar de internationale finale werden aangekondigd. Het waren “Refrains” en “Das alte Karussel”, beide liedjes van Lys. Ze ging ermee naar de eerste editie van het Eurovisie Songfestival, op 24 mei 1956 in Lugano.
Drie dagen na de Zwitserse finale nam Lys in de Großer Sendesaal des Kölner Funkhauses in Köln ook deel aan de Duitse voorronde van het Eurovisie Songfestival. Met haar “Ein kleiner goldner Ring” wist ze zich echter niet nog eens te kwalificeren.
Aan het eerste Eurovisie Songfestival deden zeven landen mee. Ieder land zond twee liedjes in. Lys Assia schreef namens gastland Zwitserland met het lied “Refrain” (de titel was met één letter ingekort) het eerste festival op haar naam. Het winnende lied is een compositie van Géo Voumard en Emile Gardaz.
Lys Assia kreeg een jaar na het Eurovisie Songfestival van 1956 een gouden plaat voor “Refrain”.
Op 11 februari 1957 vond St. Moritz de Zwitserse voorronde plaats voor het tweede Eurovisie Songfestival. Lys Assia nam ook hier weer aan deel en zong wederom vijf van de elf liedjes (“L’enfant que j’etais”, “Derrière la cathedrale”, “Musst du schon geh’n , “Ein trautes Lied vom Turm herab” en “Ça n'empechera pas”) . “L’enfant que j’etais” kwam als winnend lied uit de bus en Lys mocht wederom deelnemen aan het Eurovisie Songfestival.
Tijdens het Eurovisie Songfestival van 1957, op 3 maart in de Großer Sendesaal des Hessisches Rundfunks in Frankfurt am Main, werd Lys achtste met vijf punten. Aan deze tweede editie van het Eurovisie Songfestival deden tien landen mee. Nederland werd vertegenwoordigd door Corry Brokken met “Net als toen” en dat lied bezorgde Nederland haar eerste Eurovisieoverwinning.
Later in 1957 overleed Lys’ echtgenoot Henry Kunz aan een hartstilstand.
In 1958 schreef Lys Assia voor de derde keer op rij de Zwitserse nationale finale op haar naam en nam ze nogmaals deel aan het Eurovisie Songfestival. Dit festival vond plaats op 12 maart in de AVRO studio’s in Hilversum. De presentatie was in handen van Hannie Lips. Net als het jaar ervoor deden tien landen mee. Lys Assia werd met “Giorgio” tweede met vierentwintig punten. Corry Brokken, die namens Nederland opnieuw deelnam, moest met “Heel de wereld” met slechts één punt en een negende plaats genoegen nemen. Het festival werd gewonnen door de Fransman André Claveau met “Dors mon amour”.
In 1963 trouwde Lys met de Deense hotelketeneigenaar en consul Oskar Petersen. Ze trok zich na de huwelijksplechtigheden terug uit de muziekwereld. Met haar echtgenoot ging Lys in Denemarken wonen. Ze hielp hem leiding te geven aan hotels in Europa, Japan en Zuid-Amerika.
Toch begon Lys het zingen te missen. In 1972 probeerde ze, echter zonder succes, een comeback te maken. Ze trad wel op in televisieprogramma’s en ging met Peter Kreuder op tournee door Amerika maar plaatsucces was voor haar niet weggelegd.
In 1995 kregen Oskar Petersen en Lys Assia een auto-ongeluk. Haar man kwam hierbij om het leven, Lys raakte zwaargewond. Na de dood van haar man vertrok Lys naar Cannes om zich daar te vestigen.
In 2002 keerde Lys terug in de showwereld. Ze bracht in 2003 een comebackalbum uit, “Sehnsucht nach Dir“, waarop acht oude en vijf nieuwe liedjes te vinden waren. Onder de oude liedjes bevonden zich “Refrain” en een 2005-danceversie van haar grootste succes “O mein Papa”.
Op oudejaarsdag 2004 werd Lys in haar huis in Frankrijk brutaal overvallen, wat haar deed besluiten terug te keren naar Zwitserland. In 2005 werd vervolgens haar album “Lady in blue” uitgebracht waarop wederom acht oude liedjes en nu maarliefst twaalf nieuwe stukken. Zes van de 8 oude stukken stonden overigens ook al op “Sehnsucht nach Dir“.
Op 22 oktober 2005 vond in de Deense hoofdstad Kopenhagen de jubileumshow “Congratulations” plaats, ter ere van de 50e editie van het Eurovisie Songfestival. Lys Assia was hierbij, als eerste winnares, een eregaste.
Op 21 april 2007 won Lys Assia samen met Beatrice Egli de Zwitserse voorronde van de “Grand Prix der Volksmusik ”. De “Grand Prix der Volksmusik” is een jaarlijks songfestival voor volksmuziek waaraan vier landen/gebieden deelnemen: Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en de Italiaanse regio Zuid-Tirol. Elk land/gebied mag vier bijdragen insturen.
Lys en de achttienjarige Beatrice zongen het lied “Sag mir wo wohnen die Engel” waarmee ze helaas geen potten konden breken tijdens de internationale finale die op 25 augustus 2007 in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen werd gehouden. Ze werden slechts twaalfde. Lys wijtte het magere resultaat in de pers aan de zangkwaliteiten van haar duo-partner.
Ondanks het tegenvallende resultaat heeft Lys de smaak te pakken gekregen. Op de Zwitserse televisie, in het programma “Glanz & Gloria”, verklaarde de inmiddels 81 jarige Lys Assia dat ze haar land graag opnieuw zou willen vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival. Mocht ze daadwerkelijk gaan deelnemen dan zal dit haar vierde deelname zijn. Wordt ongetwijfeld vervolgd….
| Een achtergrondverhaal in de rubriek "Memorabele Eurovisie Songs" wordt op een gegeven moment in de tijd geschreven met de op dat moment bekende gegevens omtrent de betrokken artiest(en) en diens loopba(a)n(en). In tegenstelling tot andere historische gegevens op deze website worden deze verhalen later niet geactualiseerd, houd daar rekening mee bij het lezen. |